Óhræddur við að opinbera eigin breyskleika

Nafnið Gísli Pálmi ætti að vera kunnugt flestum, þetta er rappari sem hefur verið mjög umtalaður í fjölmiðlum fyrir atferli og texta. Gísli er búinn að vera að fikta við að rappa í rúm 16 ár, en það fyrsta sem hann gaf út var platan „Gísli Pálmi“. Platan var mikið gagnrýnd þegar hún kom út, það var mikið sett út á það sem hann var að miðla til ungmenna.

11033920_977490012275741_488242679152780072_n.jpg

 Í viðtali sem Emmsjé Gauti tók við hann árið 2012 þá spurði hann Gísla hvort að þetta væru góð skilaboð sem hann væri að senda til fólks og Gísli svarar á einfaldan en skýran máta „Ekki hlusta á mig ef þér lýst ekki á þetta.“

Fyrir flesta þá eru textarnir hans gluggi inn í líf sem á yfirborðinu virðist vera glæsilegt, þetta er allt annað en 9-5 lífstíllinn sem að við eigum að temja okkur. Hann keyrir um á dýrum bílum, klæðist dýrum flíkum og það virðist aldrei vera seðlaskortur. Það má líkja reynslunni við að hlusta á textana hans við að horfa á bíómynd á borð við Scarface eða Goodfellas, okkur finnst þetta kannski pínu spennandi eða innst inni óskum við okkur að við gætum verið svona hömlulaus og lifað í þessum öfgum sem Gísli og samtímamenn hans rappa um.

Ólíkt mörgum öðrum röppurum sem takast á við svipuð viðfangsefni og Gísli þá býr hann yfir þeim einstaka eiginleika að geta stundað reglulega sjálfskoðun í textunum sínum. Það virðast ekki nógu margir gera sér grein fyrir því hversu magnaður textasmiður Gísli er, textarnir sem hann semur eru oft fluttir mjög hratt og þótt hann tali skýrt þá getur verið erfitt að skilja hann. Gísli passar sig samt alltaf á því að viðlagið sé mjög grípandi, hann er að gera tónlist sem einfaldlega hljómar best í botni og helst með góðum félagsskap.

Íslensku rappi var lyft upp á hærra plan eftir þessa plötu, Gísla tókst með góðum árangri að stílfæra bæði hljóðhrynjanda og ljóðræn þemu úr bandarísku Hip-Hoppi inn í tónlistina sína. Þrátt fyrir að vera öfgakennd þá er platan mjög einlæg líka. Gísli er ekki að fela neitt fyrir okkur sem eru að hlusta og er hann óhræddur við að tala mjög opinskátt um þennan lífstíl. Platan rokseldist og voru ófáir íslenskir rapp aðdáendur sem hafa notið þess að botna þessa plötu í bílnum með vinum sínum.

Lagið Spilavítið hefur alltaf skorið sig út frá hinum á plötunni, á meðan flest önnur tónlist Gísla talar um skemmtilegu hliðarnar á þessum lífsstíl með einstaka línum um erfiðið sem þetta getur leitt til þá er þetta lag einungis um erfiðið sem hann þarf að takast á við í kjölfar neyslu sinnar.

Músíkalskt séð þá er bæði hrynjandinn og laglínan töluvert rólegri heldur en maður á að venjast, hann rappar líka hægt sem dregur athygli hlustandans að textanum sjálfum. Gísli vill sýna okkur að það eru tvær hliðar á sama peningnum, þrátt fyrir að hann tali mikið um dýrðarljómann sem fylgir glæpsamlegri starfsemi og fíkniefnaneyslu hans þá eru bæði harmleikir og erfiði sem fylgja þessu líka.

Tiltillinn á laginu „Spilavítið“ vísar í myndlíkingu sem hann útskýrir betur í viðlaginu, hann líkir lífi sínu í neyslu bæði við fjárhættuspilið rúlettu og rússneska rúllettu sem eru bæði „leikir“ sem þú tapar alltaf í ef þú spilar nógu lengi. Hann talar um að „húsið“ hafi unnið í þetta skipti eftir að hann hafi lagt undir allt, hann játar sig sigraðan eftir að hafa tapað (að því virðist) öllu.

Hann gerir ekki lesti sína að dyggðum í þessu lagi og byrjar hann söguna á því að segja okkur frá því að hann sé búinn að sætta sig við dofann sem að hann finnur út af neyslunni á bæði lyfseðilsskyldum lyfjum og ólöglegum fíkniefnum. Hann talar um að lífið sem eiturlyfjasali sé ekki gallalaust, veraldlegu eigurnar sem hann á geta aldrei bætt fyrir skaðan og sorgina sem hann hefur þurft að finna fyrir. 

Gísli gefur í skyn að hann hafi byrjað í þessum harða heimi vegna þörf hans fyrir áhættu, hann vildi brjóta upp hversdagsleikann. Hann bendir líka á að hann noti fíkniefni til að flýja raunveruleikan og kvíðann sem hann hrjáist af. Úr verður vítahringur sem er erfitt að brjótast úr. Hann er orðinn líkamlega og andlega háður þessum lyfjum sem hann tekur inn, hann er óöruggur og í fráhvörfum þegar hann er ekki undir áhrifum.

Næstum hver einasta lína í þessu listaverki er gersemi og endar Gísli þetta á kraftmiklum skilaboðum til hlustandans. Þegar öllu er á botninn hvolft þá þarftu ekki að vera fastur í hlekkjum fortíðarinnar, það skiptir ekki máli hver þú varst heldur hver þú ert og að þú sért samkvæmur sjálfum þér.

Það virðast ekki allir skilja af hverju Gísli Pálmi varð svona vinsæll og til að byrja með þá skildi ég það ekki sjálfur en ég var fljótur að átta mig á staðreyndunum. Gísli Pálmi er svo óyggjandi sannur og ekta. Hann er ekki hræddur við að játa mannlegan breyskleika þrátt fyrir að vera í stöðunni sem hann gegnir í tónlistarheiminum og undirheimum. Gísli felur ekkert  og hleypir okkur inn í sinn heim. Hann sýnir okkur báðar hliðar peningsins og það allt með ljóðrænum og grípandi hætti.

Kristján Hölluson skrifaði

 

Mest lesið

Aðrar fréttir

Sólrún Sen